Η συγχωρεση...μου θυμιζει το 'συγνωμη'.Αλλοι το εχουν καραμελα,μωλις δυσκολεψουν τα πραγματα δηλαδη το πετανε και 'ξεμπερδεψαν' συνεχιζοντας φυσικα να κανουν τα ιδια λαθη,εφ οσον οταν λες κατι προϋποθετει να το εννοεις.Ετσι και οταν λενε 'σε συγχωρω' αλλοι το εννοουν και αλλοι οχι.Ισως να νομιζουν οτι το εννοουν τελοσπαντων,η να το λενε για να το πιστεψουν οι ιδιοι.Αλλα μπορεις ετσι απλα να συγχωρησεις καποιον?Να φυγει τελοσπαντων η μαυριλα απο μεσα σου πραγματικα?Γιατι για να συγχωρησεις κατι παει να πει οτι το εχεις αποδεχτει,οτι το ασχημο μεσα σου ανθισε και το αφηνεις πισω.Αλλο να το λες κ αλλο να το κανεις...!Μηπως ομως για να συγχωρησεις τον αλλο,πρεπει πρωτα να συγχωρησεις τον ιδιο σου τον εαυτο?Η με το να συγχωρεις παει να πει οτι υποχωρεις,οτι ξεχνας,αφηνεις τον αλλο να σε ποδοπατησει και διαγραφεις αυτα που πιστευεις και λες κανε το καλο κ ριχτο στο γιαλο?Η μηπως τελικα ο ανθρωπος δεν ξεχναει και δεν συγχωρει ποτε?Κουβεντα να γινεται...
